ÜNİVERSİTE, BİLİM, KÜLTÜR VE SANAT CAMİASINA

Walter Benjamin 1936 yılında "Teknik Olarak Yeniden Üretilebilirlik Çağında Sanat Eseri” başlıklı denemesinde estetik alanın bir dönüşüm sürecine girdiğini öne sürmüştü. Bu denemesinde Benjamin, teknik reprodüksiyon (çoğaltım) yoluyla sanat yapıtının özgünlüğünü, tarihsel sürekliliğini ve mekânsal biricikliğini ifade eden "aura"sının sönümlendiğini, sanatsal deneyimin kaybolduğunu vurgulamıştı. Byung-Chul Han, "Anlatının Krizi" (2023) adlı yapıtında Benjamin’in bu eleştirisini sürdürerek günümüzde dijital ortamda paylaşılan enformasyonun “sadece şimdiki anlardan oluşan zaman dizisi” yarattığını, dolayısıyla bu anlık üretim ve tüketim olanağının anlatının “deneyimsel içeriğini ve aktarılabilirliğini” yok ettiğini iddia etmektedir.

Bugün matbaanın icadıyla yaşanan kültürel paradigmayla kıyaslanamayacak, onu aşan dijital bir dönüşümün içerisinden geçmekteyiz. Gutenberg galaksisinden dijital evrene adım attık. Teknoloji devriminin bir sonucu olan dijital dönüşüm; eğitimden hukuka, sanattan ekonomiye kadar tüm toplumsal alanlarda yaşamın somut bir gerçekliği halini almıştır. Nesnel gerçeklikten radikal bir kopuş olmaksızın, yaşamın ve sanatın dijital ağlar (digital networks) üzerinden yeniden biçimlendiğine, yeni anlatı (!) türlerinin oluştuğuna tanık oluyoruz. Yaşanmakta olana önyargıyla bakmak yerine, yerleşmekte olan yeninin ne olduğunu, nasıl işlediğini, edebiyat ve sanat açısından hangi riskleri, hangi imkânları barındırdığını merak ediyoruz.

Günümüzde edebiyatın yalnızca dijital ortama aktarılması veya çoğaltılması değil, doğrudan dijital mecralarda üretilmesi; yeni metin tipolojilerinin, gelenekselden farklı anlatı türlerinin ve kurgusal formların ortaya çıkması söz konusudur. Bu durum yerleşik edebiyat biliminin inceleme nesnesini, materyalini ve yöntem sınırını da genişletmektedir. İnternet edebiyatı, dijital edebiyat, ağ edebiyatı, e-roman ve e-şiir gibi kavramlarla tanımlanan yeni edebi türler; dili, estetik formları ve anlatı yapıları bakımından Karşılaştırmalı Edebiyat Bilimi’nin bir alt disiplini olan Medyalararası Çalışmalar perspektifinden inceleme olanağı sunmaktadır.

Dijital edebiyat çoklu iletişim ortamlarında gerçekleşen dinamik bir edebi pratiği temsil etmektedir. Karşımızda yalnızca metin-biçimsel bir farklılaşmanın değil, kanonlaşma eğilimi gösteren yeni bir edebi türün bulunduğunu düşünüyoruz. Bu gerçekten hareketle, dijital ortamdaki yeni edebiyatı teorik ve pratik düzlemde tartışmayı planladık. Bu vesileyle; dijital edebiyat alanında bilimsel araştırmalar yürüten, sanatsal üretim yapan, bu dönüşüm üzerine düşünen bilim ve sanat insanlarımızı çevrimiçi olarak gerçekleştireceğimiz  "Yeni Bir Kanon: Dijital Edebiyat" konulu I. Karşılaştırmalı Edebiyat ve Medyalararası Çalışmalar Sempozyumu’na davet etmekten onur duymaktayız.
 
Saygılarımızla
Düzenleme Kurulu Adına:
Prof.Dr. Cemal SAKALLI 
(Mersin Üniversitesi, Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü)